เรื่องของไก่แพ้

เรื่องของไก่แพ้

การที่ไก่ชนร้องแพ้นั้น เป็นการยอมแพ้ที่เกิดขึ้นในจิตใจของไก่ชน มันเกิดจากความกลัว และพยายามหนีเพื่อไม่ให้ถูกแข้งคู่ต่อสู้อีกจึงวิ่งหนีเพื่อเอาตัวรอด ในเรื่องของไก่ชนแพ้มีอยู่หลายรูปแบบ บางตัวก่อนจะแพ้คู่ต่อสู้มันจะโจ้คู่ต่อสู้อย่างโหมสุดตัว ตีแรงๆ ให้คู่ต่อสู้เจ็บปวดสักครั้งสองครั้งหรือเป็นชุด การตีแบบนี้ก็เพื่อสร้างความเจ็บปวดให้กับคู่ต่อสู้เพื่อไม่ให้คู่ต่อสู้ตีมันเจ็บอีก แต่ถ้าหากคู่ต่อสู้ยังตีมันได้และเจ็บอีก โดนเข้าทีสองทีคราวนี้มันถอดใจหนีเลย อย่างนี้เขาเรียกว่า

"ตีสั่งลา "

ก่อนจะร้องแพ้แต่บางตัวก็ไม่มีการตีสั่งลา พอถูกคู่ต่อสู้ตีอยู่เรื่อยมันก็โต้ตอบอยู่ตลอดเวลา แต่อยู่ๆมันก็ชักหัวหนีถอยไปเลยแบบไม่มีร่ำลาชนิดนี้แพ้อย่าง “ไปไม่ลา มาไม่ไหว้”บางครั้งไก่ที่ตีกันหลายๆยกมีการบาดเจ็บและหมดแรง ตัวที่คิดจะหนีก็หยุดตีไปเฉยๆแล้วออกเชิงคุม หรือไม่ก็มุดหมก และเมื่อได้จังหวะก็จะตีสั่งลา และอาจจะทำอยู่อย่างนี้หลายครั้งในขณะที่คู่ต่อสู้ยังทำอะไรมันไม่ได้ แต่ถ้ามันโดนเจ็บๆก็ถอยหนี การตีสั่งลาในบางครั้งที่ไก่คิดถอดใจอาจกลับกลายเป็นผลดีต่อมัน เพราะผลที่มันตีหนักๆอาจทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บ ตาบอด ปากหัก พลิกจากความพ่ายแพ้มาเป็นฝ่ายชนะได้อย่างพลิกล็อคก็เป็นได้ แต่จะหาได้ยากกับไก่ที่ตีสั่งลาแบบนี้นักเลงไก่รุ่นเก่าๆแนะนำให้ฝึกดูแววตาของไก่แล้วให้แยกแยะให้ออก ระหว่างแววตาที่ดุดัน แววตาที่แสดงอาการโกรธ แววตาที่แสดงความตื่นกลัว แววตาไก่ที่ยอมแพ้(แพ้ร้อง) ท่านว่าในขณะที่ไก่ตีกัน ก่อนที่ไก่ตัวหนึ่งจะแพ้ร้องวิ่งหนี ไก่บางตัวจะแสดง “แววตาท้อแท้ ครุ่นคิด” หมายถึงการยอมแพ้แว้บให้เห็นได้บ้างสำหรับการแสดงออกส่วนอื่นๆของไก่ซึ่งใช้วิเคราะห์ในพฤติกรรมการยอมแพ้ของไก่ คือ การเปลี่ยนเชิงและหลบหน้าผิดปกติ ถ้าตามเชิงเดิมเป็นเชิงหัวสูง เช่น กล่อมกระหม่อม แปะหน้าตีกัน หรือค้ำโคนคอกกลับเปลี่ยนมาใช้เชิงเข้าปีก ซุกใต้ปีก แล้วไม่อยากโผล่หัวออกมาสู้ ความพยายามที่จะตีคู่ต่อสู้น้อยลง หรือเคยดันเคยฝืนกลับไม่ค่อยดัน ไม่ค่อยฝืน แสดงอาการยอม หรือ ดันฝืนผิดปกติ แสดงอาการกลัวถูกตีจนเกินปกติ และกลัวเจ็บผิดปกติ เดินเร็ว เดินก้าวยาวผิดปกติ แสดงตัวรีบคือหุบขนปีก ขนหาง ขนตัวแน่น ถ้าเป็นไก่มุด มัด แบก ขี่ เมื่อมุดก็จะมุดหมก ไม่โผล่หัวออกมาไล่จิกไล่ตีคู่ต่อสู้ตามปกติ หรือถ้าใช้เชิงขี่ก็จะลุกลี่ลุกลนผิดปกติ ดันกระแทกตะกายมากผิดปกติ ไม่ยอมจิกคู่ต่อสู้ กลัวถูกคู่ต่อสู้ตี หรือมุดหมกหลบหน้า ไม่อยากถูกตัวคู่ต่อสู้ไม่อยากให้คู่ต่อสู้ถูกตัวหมุนตัวออกเบนหน้าหนี ขนที่ท้ายทอยตั้งขึ้นเป็นแผง เรียกว่า ชักหางเปีย หรือ ชักขนชัย หรือ ขนชัยตั้งแล้วร้องเสียงดังประเภทออกปากร้องแพ้ ไก่ชนบางตัวจะร้องยอมแพ้ในขณะที่ซุกอยู่ในปีก หรือหมกอยู่ใต้อก ไก่เหล่าเชิงขี่บางตัว ในขณะที่มันขี่ทับอยู่บนตัวของคู่ต่อสู้ก็อาจแสดงอาการชักหางขึ้นเหมือนกัน แต่มันไม่หนี โดยทั่วไปไก่ที่ยอมแพ้มักหลบหน้าหรือ ก้มหัวให้ แต่ไก่บางตัวจะไม่ยอมก้มหัวให้ ยิ่งถูกตีเจ็บมันยิ่งพยายามชูหัวให้สูงขึ้นไปอีก หรือไก่ที่ถูกตีตัวจน “ตัวแข็ง ” หรือถูกตีหน้าคอ จนคอแข็งก้มไม่ลง จะแพ้ทั้งๆที่ชูหัวสูงเรียกว่า ตายหัวสูง